กร๊ากกกกก ในที่สุดก็มาถึงจนได้

บล็อกเราครบรอบ 1 ปีแล้วค่ะ>____<
อ๊างงง 1 ปีที่ผ่านมาเราได้เรียนรู้และรู้จักผู้คนมากมาย ต่างคนต่างนิสัย ต่างหน้าตา(อันนี้แหงอยู่แล้ว) ยังไงปีหน้าก็ขอฝากบล็อกเล็กๆบล็อกนี้ด้วยนะค่ะ(โค้ง)
7444 HIT (เลขกำลังสวย) นี่คือผู้คนที่เข้ามาเยี่ยมชมบล็อกเล็กๆของเราใน1ปีที่ผ่านมาค่ะ
แม้จะไม่ถึง 1 หมื่นแต่เราก็ยังรู้ว่ามีคนมาอ่านบล็อกของเรา เราก็ปลื้มแล้วค่ะ ขอบคุณจริงๆนะค่ะ
ภาพฉลอง1ปีไม่ทันแล้วแหะ เลยแต่ฟิคให้แทน กร๊ากกก ฟิคลองเชิงค่ะ ฟิคลองเชิง ยังไม่ใช่เรื่อง To You...Who Don't Know Me. นะค่ะ แฮ่ เป็นเรื่องอะไรนั่นไปอ่านกันเถอะ>___<
คำเตือนขั้นรุนแรง
- เรื่องนี้โคตรจะใส่ไข่ อ่านเอาชิวๆก็พอนะค่ะ
- ถ้าสำนวนแปลกก็อย่าถือสานะ เอ่อ คนไม่ได้แต่งฟิคมานานอ่าTAT
- เราเขียนฟิครันทดไม่เก่งงงง ว๊ากกกกกก
-พึ่งอ่านคอมเม้นท่านจิน ตายหล่ะหว่า ลืมบอกไปว่ามัน สปอยเลอร์!!! กร๊ากก
Missing You..
Axel x Roxas
Shot Fiction.
ยังไม่ไปนอนอีกเหรอ รอคซัส.... ชายหนุ่มมีสีหน้าแปลกใจเมื่อสังเกตเห็นบุคคลซึ่งได้ขึ้นชื่อว่าเป็นบุคคลที่เขาคบหาเป็นเพื่อนสนิทกำลังยืนมองจอภาพที่อยู่สูงสุดของตัวตึก ซึ่งเป็นป้อมปราการของทางผ่านไปสู่ The World That Never was
ฉันยังไม่ค่อยง่วงเท่าไหร่หน่ะ เอกเซล รอคซัสตอบทั้งๆที่ดวงตาสีฟ้ามรกตยังจ้องอยู่ที่จอภาพ ฉันยังอยากดูกว่าเดินทางของพวกเขาอีกหน่อย...
ตั้งแต่นายกลับมาสู่ โลกแห่งความเป็นจริง ของพวกเราฉันสังเกตเห็นนายมักจะอยู่บริเวณนี้ตลอดเลย นายยังอาวรณ์ ร่างที่แท้จริง ของนายอยู่อีกหรือ เอกเซลพูดพลางเกาหัวแกรกๆ
.......มันก็ไม่เกี่ยวกับนาย........ น้ำเสียงตอนนี้ของเด็กหนุ่มฟังดูหงุดหงิดได้ที่ ฉันจะเป็นยังไงก็ช่าง มันไม่เกี่ยวกับนายสักหน่อย
เกี่ยวสิ!!! ทำไมจะไม่เกี่ยวหล่ะ นี่นายจะแกล้งโง่ไปถึงไหน ทั้งๆที่ฉันแสดงออกกับนายถึงขนาดนี้!! คราวนี้เอกเซลเป็นฝ่ายระเบิดอารมณ์ของตัวเองบ้าง พวกเราเป็นแค่โนบอดี้ เป็นแค่โนบอดี้เท่านั้นนะ!! เราเกิดมาจากเศษเสี้ยวของหัวใจ สักวันเราก็ต้องกลับไปหาร่างที่แท้จริงอยู่ดี ความรักของโนบอดี้กับมนุษย์หน่ะ ยังไงก็ไม่มีทางเป็นไปได้!!
หุบปากนะ!!!! หุบปากนะเอกเซล!!!!! คราวนี้เป็นฝ่ายรอคซัสที่ระเบิดอารมณ์ของตัวเองบ้าง เป็นโนบอดี้แล้วไง!! เป็นโนบอดี้แล้วมีความรักไม่ได้หรือไง ถึงเราจะไม่มีหัวใจ แต่เราก็สามารถรักใครได้!!!
คำพูดของร่างเล็กทำให้ร่างสูงชะงัก จริงอย่างที่รอคซัสพูด ใช่ว่าโนบอดี้จะมีความรักไม่ได้ เขาก็เป็นหนึ่งในนั้น โนบอดี้ ที่มีความรักต่อ โนบอดี้ด้วยกัน.....
บทสนทนาเมื่อครู่ทำให้บริเวณโดนรอบตรึงเครียดไปโดยปริยาย ตอนนี้เด็กหนุ่มร่างบางเลิกจ้องมองจอภาพแล้ว ประตูมิติเปิดออก รอคซัสกำลังจะก้าวเข้าไป แต่เอกเซลมาห้ามไว้
เดี๋ยวก่อนรอคซัส!! ชายหนุ่มพูด พลางวิ่งมาหาร่างบาง ฉัน.....ฉันขอโทษ ได้โปรด......เป็นฉันไม่ได้เหรอ รอคซัส เป็นฉันไม่ได้หรือ ฉันสามารถทำทุกอย่างแทนเขาได้นะ เพียงแต่นายให้โอกาสฉันนะ......
สายในเริ่มโปรยปรายลงมา จากเบาเป็นหนัก จากหนักเป็นหนักมาก ตอนนี้สายฝนได้กระหน่ำลงมาอย่างบ้าระห่ำ มองไม่เห็นสิ่งอื่นใดนอกจากทั้งสองคน....
ฉันรักนาย.....รอคซัส..... ชายหนุ่มร่างสูงพูดหลังจากที่เงียบมานาน ฉันรักนาย......
สายฝนมีท่าว่าจะไม่หยุดตกง่ายๆ เสียงน้พฝนกระทบพื้นซีเมนต์ที่ลาดยาวไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ความรู้สึกที่เก็บงำไว้ในใจมากนานในที่สุดก็ได้บอกออกไป เหลือก็แค่เพียงรอคำตอบเท่านั้น....
ขอโทษ.......
เปรี๊ยง !! เหมือนใบหน้าถูกตบเขาให้อย่างรุนแรง
ขอโทษที่เป็นนายไม่ได้ เอกเซล.....ฉันรักโซระ และจะรักตลอดไป.....
เปรี๊ยง !! เสียงฟ้าผ่าลงมาดังสนั่น แสงสว่างจ้าเกิดขึ้นไปทั่วบริเวณ แข็งขาของเอกเซลอ่อนปวกเปียกจนยากที่จะยืนอยู่
คำตอบออกมาแล้ว คำตอบที่สั้นๆออกมากจากปากของคนที่เขารัก
ขอโทษ....
สุดท้ายเขาก็เป็นคนที่ไม่สมหวัง เพราะอะไรกัน เขาไม่มีดีตรงไหน เขาไม่มีความสามารถพอที่จะเป็นคนที่ได้ยืนเคียงข้างรอคซัสอย่างนั้นหรือ...
แสงสว่างของฟ้าผ่าหายไปแล้ว แต่ฝนก็ยังคงตกต่อไป...
อกหัก.......มันเป็นอย่างนี้หรอกเหรอ.....
ตัดสินใจแล้ว....ภึงจะเป็นคนที่เขารักไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็อยากจะช่วยให้เขาสมหวัง ไม่ว่าตัวเองจะตายไปก็ตาม...
นายทำอะไรลงไปเอกเซล!!!!! เสียงโวยวายลั่นบริเวณของร่างบางทำให้ร่างสูงหยุดชะงัก
โซระ กำลังจะมาที่นี่..... คำพูดของร่างสูงทำให้ร่างบางเป็นฝ่ายชะงักแทน ตอนนี้พวกHLกำลังขวางทางเขาอยู่ ฉันจะไปช่วยเขา.....
ไม่ได้นะ!!!! ร่างบางดื้อดึง นายบาดเจ็บอยู่ ถ้าขืนนายไปนายจะต้องตายนะ!!! เสียงสะอึกสะอื้นของรอคซัสทำให้เอกเซลต้องหันกลับมามอง
ฉันเคยบอกนายแล้วใช่ไหม ว่า โนบอดี้อย่างพวกเราสักวันจะต้องกลับไปหาร่างที่แท้จริง.... เอกเซลยิ้มให้อย่างอ่อนโยนพลางเอามือปาดน้ำตา อย่างน้อยก่อนที่ฉันจะไปฉันอยากให้นายได้เจอกับโซระอีกสักครั้ง....
ไม่ต้องห่วงฉันนะ รอคซัส เพราะฉันชอบนาย ถ้านายยังอยู่ โนบอดี้อย่างฉันก็เหมือนมีหัวใจ....
โดยการที่แลกกับความตายของนายอย่างงั้นหรือ!!! มัน....มันไม่คุ้มเอาซะเลยนะ!! ร่างบางตะโกนลั่น หวังเพื่อที่ว่าจะไม่ให้เอกเซลไป
ฉันไม่ได้ตาย......อย่างลืมซะนะ ฉันยังคงมีชีวิตอยู่ในส่วนลึกในความทรงจำของนายตลอดไป ร่างสูงยืนขึ้น ประตูมิติเปิดออกแล้วเขาก็หายไป
เอกเซล!!!!!!
ลาก่อนรอคซัส......ลาก่อนบุคคลอันเป็นที่รัก.....
Missing You Fin
A.S.A.S กร๊ากกก ฉ่อย บอกแล้วเราแต่งเรื่องเครียดไม่เก่ง ว๊ากกกกกก ช่วยด้วย TT[]TT สำนวนเปล่งพิสดารยังไงก็บอกนะค่ะ TTwTT จะได้เอาไปปรับปรุงแก้ไขให้มันดีขึ้น
แปะเพลงที่ชื่อเหมือนเรื่องนี้ดีกว่า(ความจริงก็ลอกชื่อเพลงมานั่นแหละ)
เมื่อก่อนตอนเอามาลงบล็อกเราเอาให้รุ่นพี่2คนอ่าน ตอบเป็นเสียงเดียวกันเลย
"ยังไม่จบเหรอ?"
ว๊ากกก จบแล้วค่ะพี่ อย่าทรมานหนูเลย แต่งแค่นี้ก็จะตายแล้วTT[]TT
เราชอบเพลงนี้นะ อินซะโศกดี แต่โศกสุดๆ โศกโดนใจก็เพลง Roxas นั่นแหละ ฮือๆ น้องขราTT[]TT
ส่งท้าย ปีหน้าก็ขอฝากตัวเหมือนเดิมนะค่ะ!!!
ปล. มีใครคิดจะทำภาพประกอบไหมค่ะ? อ๊างงงง(โดนบาจาเสยคาง)
Missing You
Kingdom Hearts II OST
Yoko Shimomura
1.53 MIN
Edit เริ่มรำคาญที่ต้องมานั่งแก้ไฟล์ใหม่ - -" อะไรเนี่ย
edit @ 2006/01/31 22:57:23
edit @ 2006/02/01 18:39:11







































